26.03.2008 13:03:15 / vordis
Þetta voru páskar veikinda á mínu heimili það er víst alveg á hreinu, Gummi lagðist í rúmið þegar kom að því að hann ætti að taka að sér heimilið, Helga Guðrún fékk svæsna eyrnabólgu og ég læstist í bakinu þegar átti nú aldeilis að fara að taka á því og skella sér í að skrifa og skrifa. Það endaði með því að ég lá afturábak frá páskadegi til og með dagsins í dag að ég náði að hitta hann Begga bjargvættinn minn og hann hnykkti á mér þannig að líðanin er allt önnur í dag en hún hefur verið þá er ég nú að lenda aðeins á eftir áætlun hvað varðar verkefnið mitt og ég mátti nú ekki við því þannig að nú vantar mig ráð til að halda mér vakandi og ferskri sem lengst vantar svona eins og viku inni dagatalið þessa stundina 


Annars eru allir á batavegi þannig að þetta er allt að koma.
Verðið bara að senda mér góða strauma þar sem lítið verður sofið næsta mánuðinn en nú er ekki nema mánuður í skil á lokaverkefni.
»
09.03.2008 20:21:17 / vordis
Verð bara að losa mig við þetta en ég er mikið búin að spá í það síðustu vikuna hvert þessi heimur sé að fara og hvað erum við að ala uppí og kenna börnunum okkar???
Ástæðan er sú að fyrir rúmri viku á fimmtudagskvöldi var María vinkona mín að fylgjast með syni sínum keppa í skólahreysti í íþróttahöllinni hér á Akureyri. Þegar keppnin er búin og þau eru öll á leiðinni í bílinn aftur er keyrt á Mæju á planinu við höllina nógu harkalega til að hún dettur og viti menn sú sem keyrði á hana var ekki að koma út úr bílnum og ath hvort það væri í lagi með Mæju, þvert á móti hún beið þangað til Mæja var staðin upp og búin að færa sig þá keyrði hún í burtu og það sem meira er að konan var með barn í bílnum hjá sér. Mæja er ekki alvarlega slösuð en öll lurkum lamin og aum eftir þetta. Ekki náðist allt bílnúmerið en von er til þess að hægt verði að finna viðkomandi út frá því sem Thelma María sá af númerinu og tegundina sá Mæja því hún fékk merkið í andlitið, en auðvitað voru allir í svo miklu sjokki og engum datt í hug að viðkomandi myndi keyra í burtu. Vonandi finnst viðkomandi því ekki vill maður hugsa til þess hvað gerist ef hún kemst upp með þetta einu sinni hver verður þá næstur barnið mitt eða þitt????
Þetta vakti mig til umhugsunar um það á hvaða leið við erum í uppeldi barnanna okkar, hvernig ætli þessi kona hafi útskýrt það fyrir barninu sem með henni var að það sé í lagi að keyra á einhvern og keyra síðan í burtu af því að viðkomandi gat staðið sjálfur upp og sleppa því að ath hvernig viðkomandi líði. Vonandi eru fleiri sama sinnis og ég að það verði að koma þessu út í umræðuna að við erum fyrirmyndirnar og við verðum að huga að því hvað við höfum fyrir börnunum okkar.
»